Dank je.
Kunnen mijn grote broer Oscar en zijn prachtige bruid Jessica hierheen komen...
voor hun eerste dans als man en vrouw?
Geef ze een applaus.
Ik zei toch dat het gênant was. We doen de wals.
Doe het maar gewoon. Het is stijldansen. Dans gewoon met stijl.
Gewoon met stijl.
Het zal snel voorbij zijn. - Ik wil niet dat het stopt.
En daarom zal ik altijd van je houden. - En ik van jou.
Kan de vader van de bruid nu met zijn dochter gaan dansen?
Mr Stowe, kom maar hierheen.
Is alles in orde, Mrs Stowe?
Sorry, nee. We moeten gaan.
Ik begrijp het niet.
De ziekte waar ze het over hebben, ze zeggen dat het zich heeft verspreid.
U bent hier veilig, Mrs Stowe. Het hotel is heel veilig.
Ik heb het niet over het hotel.
Ze willen de grenzen sluiten.
Ik wil dat mijn familie en onze gasten dan al in het noorden zijn.
Het zijn maar geruchten, Mrs Stowe. - We hebben vrienden die het weten.
Over een paar minuten zal ik het aankondigen.
Ilene, mag ik deze dans?
Ja, de laatste.
Haal de auto's.
Dat was perfect.
Pap? Mam.
Charles? - Kom op.
Hector, zoek een dokter. - Geef hem wat lucht.
Charles, alsjeblieft...
Jessica, wanneer ik zeg dat je hem moet beademen doe je dat en luister.
Beadem.
Charles, kom op.
Dit is vreselijk.
Help ons.
Alsjeblieft.
Wil je even stoppen, pa?
We kunnen niet elk half uur gaan zitten.
Je moet even rusten.
Het gaat wel. Neem jij het maar.
Laten we de schaduw opzoeken.
We moeten door blijven gaan.
Proberen om een slaapplek te vinden.
Het lukt me wel.
Wat dacht je van een ritje?
Daar is het. - Geef het breekijzer.
Chris. - Ik ga erheen.
Nee. - We hebben voorraad nodig.
We weten niet wat daar is.
Laat mij gaan kijken.
Je moet dit leren. Als ik klaar ben, kunnen we samen gaan.
Terwijl jij dit doet, kan ik daar gaan kijken.
Dat is sneller. Ik kom terug als ik iets zie.
Ik kan mezelf beschermen, dat weet je. Ik ben hier goed in.
Daar maak ik mij juist zorgen om.
Als je iets ziet, kom je gelijk terug.
Begrepen.
Beloofd? - Op mijn hart.
Chris.
Of we gaan de stad in.
We gaan naar de stad en kijken in alle winkels...
alle huizen op de heuvels, we bevoorraden ons. - We hebben al voorraden, Brandon.
We weten niet wat er thuis gebeurt.
Laten we gaan. - Gaat het wel?
Ik heb water en voorraad. - Ben je gewond?
Nee, alles gaat goed. - Wat is er gebeurd?
Ik zag de geïnfecteerden. Ik ging gelijk weg, maar we moeten nu gaan.
Laten we gaan.
Gaat het wel?
Ja.
Maak je geen zorgen.
Je geneest sneller als ik rijd.
Het gaat al beter.
De radio is overal dood.
Kijk in het handschoenenkastje.
Waar gaan we heen?
Weg van wat er nu achter ons ligt.
Hoe lang kunnen we dat doen?
Wat?
Pa, wat is er mis?
Jij mag. - Echt?
Een goed moment om het te leren.
Geen verkeer.
Kom, laten we dit doen.
Voet op de rem. Zet hem in zijn één.
Geef een beetje gas.
Nog een beetje.
Het is goed.
Probeer het nog een keer.
Niet op stampen. Gewoon op het pedaal duwen.
Daar ga je. Kijk nu naar de weg...
en niet naar bumper.
Daarheen.
Ja, zo ga je goed. Zie je dat?
Je kunt het.
Oef. - Sorry.
Dat hoeft niet.
Je kwam achter mij aan.
Ren gewoon niet meer weg.
Dit is eigenlijk best makkelijk.
Je hebt nog niet ingeparkeerd.
Straatje keren.
Dat is nu niet meer nodig.
Op een dag wel. - Pa.
Het wordt weer normaal.
Ze werken eraan. - Ze?
Iemand ergens.
Dat moet wel.
Ik geloof niet dat dit het einde is.
Dat kan ik niet.
Dat wil ik niet.
Dat zou jij ook niet moeten doen.
We kunnen terugkrijgen, wat we zijn verloren.
Niet alles.
Ik dacht dat we nog wat verder konden komen. - We rijden al een tijdje in het rood.
Daar.
Ga van de weg af.
Blijf dichtbij.
Blijf warm.
Weet je nog toen we kampeerden in Big Bear?
Of was je te jong?
Tuurlijk. S'mores.
Ik was niet te jong.
Ja, we gingen daar vissen.
Mam haatte dat.
Maar ze doorstond het.
Ze wist hoe belangrijk het voor ons was.
Maar zij... - Was een stadsmens.
Ja.
Vraag me af hoe het nu in de bergen is.
Minder mensen.
Minder doden.
Je kunt jagen, vissen.
Ja, het zou daar veilig kunnen zijn.
Wat zijn we aan het doen, pa?
We doorstaan het.
We overleven. Het komt wel goed met ons.
Waar moeten we naartoe?
Ik weet het niet.
Ergens waar het hoog is, zodat we kunnen zien wat er aan komt.
Een strategisch punt.
Misschien een huis.
Met een waterput.
We kunnen naar de grens gaan. De rivier.
Maar als de mensen van beide kanten daar komen, maakt dat het gevaarlijk.
Maar wel water. - Daarom is het gevaarlijk.
Iedereen heeft het nodig. Ze gaan daar allemaal heen.
Roofdieren vinden hun prooi.
We vinden wel iets beters.
Het is misschien niet perfect, maar het zal van ons zijn.
En dan wat?
We beginnen opnieuw.
Pa.
Pa, ze kunnen ons zien. Doof het vuur.
Er komt iemand aan.
Kom op.
Wie zijn ze?
In de stad had ik van hen gestolen. Ik nam hun eten mee.
Chris, nee.
We doen je geen pijn om een paar bonen, maatje.
We zetten ons kamp hier op...
dus waarom kom je niet tevoorschijn zodat we niet in het donker op je pissen.
We zijn hier, mijn zoon en ik.
Ik geloof dat we je zoon al hebben ontmoet.
Hij liet eerder vandaag wel zien dat hij stoer is.
Je kunt hier je kamp opzetten.
We zijn dankbaar.
Hebben jullie nog ander eten? - Nee.
Water? - Bijna op.
Heb jij het? - Wat heb ik?
Heb je eten?
Natuurlijk.
We doen het wel goed.
Ik redde je leven. Je bent het mij verschuldigd.
Jij zegt dat je mijn leven redde, ik zeg dat jij mijn spullen stal.
Wil je erover in discussie of wil je eten?
Ik ben Brandon.
Dit zijn Derek en Baby James.
Ofelia?
Klim, meisje.
Pak mijn hand.
Pak het.
Waar is hij?
Het is een vroeg waarschuwingssysteem.
Jullie overleven.
We zijn gek op de buitenlucht.
Dank je.
Jullie zijn de eerste Amerikanen die we zien, nadat de hel losbarstte.
Het is onze plicht.
Nee, eet het op.
Ik ben blij dat ik niet samen met jou in een tent moet slapen.
Hoe zijn jullie hier gekomen?
Kampeerden bij de Sea of Cortez...
waren aan het feesten, toen alles gebeurde.
Proberen sindsdien naar huis te gaan.
Waar is thuis?
San Diego.
Vertel het me.
Wij komen uit het noorden.
LA is weg.
San Diego is weg.
Zag je het?
Ik zag het onderweg hierheen in brand staan.
Het leger bombardeerde het in een poging het onder controle te krijgen.
Alles tot de Continental Divide is vernietigd.
Dat is wat we weten.
We komen wel thuis.
Dat doen we altijd.
Bij de tacozaak liet je zien, dat je de gekken wel kan uitschakelen.
Gekken? - De eerste die we zagen...
we dachten dat hij er een paar te veel op had.
Hij strompelde.
Totdat hij één van ons te pakken nam.
Die fout maken we niet nog een keer.
Waar heb je geleerd te doden? Van je vader?
Het overkwam hem gewoon...
net zoals het iedereen overkomt.
Noodzaak.
Hoeveel heb je er gedood?
Ik tel ze niet.
Killer Chris?
17.
Verdomme.
Dat is een gezond aantal.
Het wordt makkelijker als je oefent. - We proberen er zo veel mogelijk te ontwijken.
We waarderen het eten, maar morgen zijn we weer weg.
We zijn zo dichtbij huis, willen jullie een lift?
We kunnen wel een paar gasten als jullie gebruiken.
Bedankt, dat is aardig.
We willen hier ergens gaan wonen.
Waar kom je dan terecht?
We kunnen wat benzine gebruiken, als je dat kunt missen.
Dat kan niet.
Er is te weinig.
Maar we kunnen je een lift geven, als je dat wilt.
Naar de volgende stad.
Jij hebt die kaartjes op de deuren gehangen.
Jij hebt de geïnfecteerden losgelaten.
Ja, ik heb het probleem opgelost.
Wat was het probleem? - Dat was jij.
Ik heb de doden vrijgelaten om mijzelf te beschermen van jullie.
Ik heb geen idee waar je het over hebt. - Waar verschuilen ze zich?
Wie verschuilt zich? - Waar houden ze Hector?
Ik weet niet wie Hector is. Ik weet niet wie ze zijn.
Ik ben hier met drie mensen, mijn moeder en twee vrienden.
Heb jij ze gezien? - Ik heb alleen jou gezien.
Ik moet naar beneden. Mijn moeder werd overspoeld door geïnfecteerden.
De doden zijn in het trappenhuis. Je kunt daar niet heen.
Jij kunt ze toch verplaatsen?
Met Hector. Ik heb één zaal ontgrendeld. Naar binnen gelokt en opgesloten.
Dat is onze verdediging. - Dan kun je dat doen.
Het is niet zo simpel. - Dat is het wel.
Mijn moeder heeft me nodig.
Ik moet gaan.
Hoor je me wel? Ik ben hier niet om je pijn te doen.
Wie is Hector?
Mijn neefje.
Hij ging op zoek naar eten, maar is nooit teruggekomen.
Ik denk dat ze hem hebben om mij eruit te lokken.
Ik begrijp je niet.
Ik heb sleutels van elke zaal, elk gebouw. Dit is een doolhof en ik weet de weg.
Degene met de sleutels kan het hotel beheren.
Geef ze de sleutels.
Nee, dan doden of verbannen ons. Dat komt op hetzelfde neer.
Ga naar huis. Ga weg.
Het hotel is mijn thuis. Al een lange tijd.
Hoeveel gasten zijn er nog?
Een tiental. Misschien nu iets minder.
Help me om mijn familie te vinden.
Dan zijn we met zijn vijven. Zes als we jouw neefje vinden.
Met wat mijn familie heeft meegemaakt, komt zes van ons overeen met een tiental.
We kunnen elkaar verdedigen. Vertrouw me.
We doen dat of we sterven hier.
We moeten met ze meegaan, pa. - Nee.
Ik ken ze niet en vertrouw ze ook niet.
Je vertrouwde hun medische spullen.
Ik vertrouw de spullen, niet de bron.
Ze hebben ons geholpen, pa. - Chris.
Ze mogen ons. - We hebben een plan.
We wisten niet dat naar huis gaan een optie zou zijn.
Er is geen thuis. Je zag wat er gebeurde in San Diego.
Je zei dat het weer normaal zou worden.
Dat weet ik. - Je geloofde daar in.
Het is nog niet gebeurt.
We hebben genoeg opties hier. We hebben genoeg.
En ze hebben meer voorraad, en die willen ze delen met ons.
Hoe denk je dat ze daar aankomen? Waarom denk je dat ze zoveel hebben?
Zelfs nadat ik het gestolen had van ze, willen ze delen. Dat willen ze echt.
Ik wil geen schuld bij ze hebben.
Het zijn goede mensen. Sterke mensen.
Niet ons soort mensen.
Het gaat om Madison.
Je wilt niet te ver weg, omdat je dan terug kunt gaan.
Ik wil voor jou zorgen. - Wat bedoel je daar dan mee?
Je wilt hier gewoon rondlopen totdat ze het vergeten zijn...
en dan teruggaan?
We overleven samen, dat...
Zij overleven. Zij weten te overleven. Ze doen het nu.
Ik denk dat ze gevaarlijk zijn.
Misschien is dat er voor nodig.
Luister, we gaan morgen met ze mee naar de volgende stad. Daarna gaan we zelf verder.
We zoeken een auto. En een plek.
Einde verhaal. Ga slapen.
Elena.
Rennen, Elena.
Deze kant op.
Pak hem.
Kom op, Alicia.
Waar bleef je?
Ik moest zorgen dat het veilig was zodat je naar beneden kan.
Je gaat met me mee.
Je bent mijn gids.
Ik heb de toren niet verlaten, sinds het begon.
Luister, Hector heeft jou nodig.
Mijn moeder heeft mij nodig.
Zou zij jouw leven riskeren voor die van haar?
Nee...
maar ze zou het voor mij doen.
Mijn moeder zou sterven voor mij.
We gaan.
Elena.
Hebben zij dit gedaan? De gasten?
De vader van de bruid.
Hij had een hartaanval op deze plek.
De arme man veranderde, toen we wachtten op hulp.
Hij viel zijn eigen dochter aan, de bruid...
terwijl haar moeder toekeek.
Wat deed je?
Ze keken naar mij, zodat ik zou helpen.
Ik kreeg de situatie onder controle.
Ik moest aan het hotel denken. Wat er allemaal mogelijk was.
Al mijn gasten, het was een ziekte.
Ik kon het niet laten verspreiden.
Ik heb ze opgesloten...
Hector en ik...
tot er hulp zou komen.
Die is nooit gekomen.
Er was niemand om ons te redden.
Mensen gingen dood.
Nu haten ze me.
Ik heb erger gezien.
We hebben erger gedaan.
Ik laat ze je niks aandoen.
Dat beloof ik.
Nee, ik geloof er niks van.
James was straalbezopen. Hij strompelde uit de kamer.
Hij lachte, maar had overal lippenstift op zijn gezicht zitten.
Niet alleen in zijn gezicht.
Dan ben je een slangenmens, gast, omdat je daar alleen was.
Was hij er alleen? - Hij was alleen.
Ze klom uit het raam, gast. - Grote Betsy D'Angelo?
Die klimt niet uit een klein raampje.
Je bent verdacht. Ze is een dikke meid met een enorme reet.
Dat geeft wat demping bij het duwen.
Je kijkt niet echt blij. - Nee, niet echt.
Maar dit is geweldig.
Niet de woorden die ik zou gebruiken.
Er is geen maximale snelheid, geen politie...
geen geld, geen werk, geen rekeningen, geen gezeik.
We leven gewoon. - Dit is geen leven.
Meen je dat? Dit is meer als leven. Dit is bovennatuurlijk.
We waren hiervoor niks. We waren niks waard.
Maar nu heeft het einde der tijden ons goden gemaakt.
Rij wat langzamer. Er is daar iets.
Kunnen gewassen zijn op de heuvel, misschien een boerderij.
Goede vangst, broeder. Mooi.
Pa, er is daar een boerderij.
Iets gevonden? - De kasten zijn leeg. Alleen stof.
Een paar opgezette dieren. - De opleggers zijn leeg.
Baby James, zeg me dat er wiet groeit in die velden.
Er is een waterpomp daar. Het komt wel uit een waterput.
De wraak van Montezuma, gast. - Nee, dank je wel.
We kijken in de schuur.
Wat?
We blijven hier.
Kijk naar deze plek. - Pa.
We hebben gewassen, water. Ver genoeg vanaf de weg.
Deze plek is geïsoleerd.
Ik wil hier niet blijven.
Als ze weggaan, blijven wij. Ons nieuwe huis.
Chris, luister naar mij.
We hebben een groep nodig, pa.
We hebben mensen nodig.
We hebben een plek nodig met mensen.
Die hadden we. - Ze kijken anders naar me.
Laten we in de schuur gaan kijken.
Kom mee.
Wacht op me.
Killer Chris.
Er zit daar iets in.
Ben je bang, gast? - Kop dicht.
Eiwitten, gast.
Kom maar hier.
Die, Brandon. Pak die dikke.
Je bent getikt.
ANGELICA SUAREZ 1963-2010 - Pak de dikke, niet die kleine.
Mam? - Alicia, je moet stil zijn.
Ze was hierbinnen.
Als ze daar zat, is ze dood. - Ze is niet dood.
Iemand heeft de deur dichtgedaan.
Het was of je moeder... - Je kunt ze er niet uitlaten.
Stop daarmee.
Waar is ze? Waar zijn ze? Waar is mijn moeder?
Geen idee waar je het over hebt.
Ik kwam hier met drie mensen. Heb je iemand anders gezien?
De sleutels. - Geef ze niets, voordat we het weten.
We weten het. Ze is niet bij hen. Ze is weg.
Mijn moeder is niet dood. Ze leeft.
Ga haar maar buiten zoeken. Maakt mij niks uit.
Geef me de sleutels, dan krijg jij je neefje.
En dan ga je hier weg.
De sleutels.
Je kunt ons niet wegsturen. We zullen sterven daar. - Dit monster verdient het niet om te leven.
Ik wil haar dood, zoals mijn dochter en mijn man.
Ilene.
Geef hem de sleutels, Elena.
Elena.
Er zijn achter drie graven, wie ze heeft gegraven, moet hier zijn.
Je bent bezorgd om je jongen. Dat begrijp ik.
Kom mee, Chris. - Hij is veilig. Er zal niks gebeuren.
Leuk geprobeerd, Rocky. - Chris, we gaan.
Ik heb er één.
We spreken geen Spaans. Sorry.
Als dit van hem is, gaan we. - Dat dacht ik niet.
Hij heeft zijn familie verloren. Hij heeft ze daar begraven. Het is zijn huis.
We hebben het recht niet om dit te doen, Chris.
Mam.
Laat het geweer zakken. - Doe het geweer weg.
Je bent in de minderheid. Laat zakken. - We gaan weg.
We gaan weg. - Maak het niet moeilijker als het is.
Doe het geweer weg.
Hij zou niet op slot moeten zitten.
Help me, alsjeblieft. Doe de deur open.
Kom.
Ben je in orde, mam?
Ja.